Polka w Brazylii, Brazylijczyk w Polsce. Gringujemy.

Często gdy z kimś rozmawiam i w rozmowę wkrada się temat Brazylii, padają słowa "zawsze marzyłem/am o podróży do Rio". Nie Sao Paulo, nie Brasilia, nie Curitiba. No może czasem Amazonia. Ale najczęściej Rio de Janeiro. Rio! No tak. Rio. Kolorowe, bajeczne Rio. Rio upajające, szalone, rozedrgane piaskiem, sambą i marzeniami. Wyruszając w swoją pierwszą podróż do Brazylii, Rio było moim pierwszym i największym wyzwaniem. W Campinas byłam jeszcze z Raquel i jej rodziną, Rio ogarniałam już sama. Byłam tam wtedy przez 9 dni i w tym czasie zdążyłam pokochać je na zabój. Nie polubić, pokochać. Na zawsze. Pojawiło się w moim sercu tak, jakby zawsze tam było. Rio zmienia się nieustannie. Największy zastrzyk zmian nastąpił w związku z Olimpiadą w 2016. Nowe nitki metra, infrastruktura, budynki, oczyszczanie miasta... choć to ostatnie ponoć z niewielkim lub zdecydowanie niewystarczającym skutkiem. Zmiany są jednak widoczne, dzięki czemu niektóre części miasta zyskały nowe życie, a w...

10/09/2014 Rio de Janeiro Mam wrażenie, że zapomniałam o jakiejś ważnej dacie. Czyichś urodzinach, imieninach, jakiejś rocznicy. Mija 10 dni. Po prostu mija. Nie certoli się, nie czeka, nie zastanawia czy jestem gotowa na kolejny etap, kolejny dzień. Naprawdę nie mam pojęcia czy jest środa, wtorek czy piątek. Dni przeciekają przez palce, miasto wciąga, zapadam się w nie niczym stopy w piasku, gdy stoi się na granicy wody i plaży, a fale wyhamowują wracając w kierunku morza. *** Dzisiaj przeszłam przez dzielnicę Lapa i centrum. Rio jest niezwykłym miastem. Potrafi być kompletnie płaskie, a nagle znikąd, znienacka – wyrasta w nim ogromne wzgórze. Z tego powodu mnóstwo w mieście niekończących się schodów. Powstały też miejskie windy, wynoszące mieszkańców na szczyty miejskich gór. *** Lapę zaczynam od schodów wyłożonych niezliczoną ilością mniejszych lub większych kawałków ceramiki z całego świata. Buenos Aires, Barcelona, Paryż, Praga. Senhor Selaron, który mie...

09/09/2014 Rio de Janeiro Przede mną woda, plaża, wzgórza, szum fal i zapachy z tutejszych kafejek. Przy stolikach pary w kapeluszach , wszyscy cudownie opaleni, w absolutnym spokoju popijają kawę. Spokój mąci im jedynie strzaskana słońcem, kaszląca Poleczka. Będą musieli to jakoś przeboleć. Jeżeli tak wygląda zima, strach pomyśleć, co dzieje się latem, kiedy w Brazylii są ferie (tj. w styczniu). Na plażach leżą połyskujące kremem i potem ciała. Wzdłuż fortu Copacabana turyści w wieku każdym, próbują swoich sił na deskach – wiosłując na nieco spokojniejszej tutaj wodzie. Widok z fortu na Copacabanę Fort Copacana znajduje się na półwyspie między Ipanemą a Copacabaną. W muzeum znajdują się armaty, mundury, figury wielkich brazylijskich generałów. Ale co ciekawe, nie jest to martwe muzealna przestrzeń – fort do dzisiaj funkcjonuje jako szkoła kadetów. Podczas zwiedzania, nieustannie towarzyszył mi intensywny zapach naprawdę dobrze zapowiadającego się jedzenia. Wyc...